နွေစပါး

ပဲခူး၊ မတ် ၁၅၊ ၂၀၂၃။

ပဲခူးတိုင်း(အနောက်ခြမ်း)မှာ နွေစပါးစိုက်ပျိုးဖို့ မတ်လဆန်းက စတင်ကာ ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ထွန်ယက်လုပ်ငန်းတွေ လုပ်ဆောင်ရာမှာ အခုလို စားရိတ်မြင့်တက်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

လယ်ယာသုံးထွန်စက်တွေနဲ့ ထွန်ယက်ရာမှာ ယခင်နှစ်ကထက် စားရိတ်ပိုမိုကုန်ကျနေတာ ဖြစ်ပြီး ယခင်နှစ် ထယ်ထိုးကုန်ကျစားရိတ် ၂၅၀၀၀ – ၂၈၀၀၀ ကျပ်ကနေ ယခုနှစ် ထယ်ထိုး

ကုန်ကျစားရိတ် ၃၅၀၀၀ – ၃၈၀၀၀ ကျပ်ရှိကာ ရိုတာဗေလာဖြင့် သမန်းပြင်ရာ ယခင်နှစ်ကုန်ကျစားရိတ် ၃၀၀၀၀ – ၃၃၀၀၀ ကျပ်ကနေ ယခုနှစ် ၃၈၀၀၀ – ၄၀၀၀၀ ကျပ်အထိ မြင့်တက်နေသွားတယ်လို့ ဒေသခံလယ်သမားတွေက ပြောပါတယ်။

“ထွန်စက်နဲ့ ထယ်ထိုးရာ ထယ်သွားတပ်ဆင်ထားတဲ့ လင်ပန်းအလိုက် စျေးနှုန်းကွာခြားပေမယ့် သမန်းရဖို့ စိတ်ကြိုက်ထယ်ရေးရအောင် မြေပြင်ပေးရတယ်။ ထယ်ရေးက စိုက်သမန်းရဖို့ အရေးကြီးတယ်။ တောင်သူအများစုကတော့ လင်ဗန်းထယ် ၇ သွားပါတဲ့ ထွန်စက်နဲ့ထိုးတာများတယ်” လို့ သာယာဝတီခရိုင်တွင်းက တောင်သူတဦးက မြေလတ်အသံကို ပြောပါတယ်။

ပဲခူးတိုင်း(အနောက်ခြမ်း)မြို့နယ်အားလုံးမှာ စိုက်ပျိုးတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ဆည်ရေရရှိရာ ဒေသများဖြစ်တဲ့ ပြည်၊ ပေါင်းတည်၊ သဲကုန်း၊ ဇီးကုန်း၊ လက်ပံတန်း၊ သာယာဝတီ၊ သုံးဆယ် တို့မှာ အဓိကစိုက်ပျိုးပြီး အခြားမြို့နယ်များတွင်လည်း အနည်းငယ်စီ စိုက်ပျိုးကြတယ်လို့ သိရပါတယ်။

ပဲခူးတိုင်းအနောက်ခြမ်းမှာ နွေစပါးအဖြစ် ဆင်းသုခ၊ မှော်ဘီ(၃)၊ ရတနာတိုး၊ အဓိကစိုက်ပျိုးပြီး စိုက်ပျိုးချိန်မှ ရိတ်သိမ်းချိန်ထိ ၄ လကျော် ကြာတတ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ပေါင်းတည်မြို့နယ်အတွင်းမှာတော့ ယခင်နှစ်ထက် ဆည်ရေလွှတ်ချိန် လဝက်ခန့် နောက်ကျနေတယ်လို့ သိရပါတယ်။

စာတည်း – 007

စစ်ကိုင်း၊ မတ် ၁၀၊ ၂၀၂၃။

စစ်ကိုင်းတိုင်းထဲက တောင်သူအများစုဟာ စစ်ကောင်စီရဲ့စစ်ကြောင်းထိုး မီးရှို့ဖျက်ဆီးတာတွေကြောင့် ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ မီးထဲပါသွားခဲ့ပြီး နွေစပါးစိုက်ပျိုးဖို့အတွက် ငွေကြေးမတတ်နိုင်ကြတော့ဘဲ လယ်ယာတွေပေါင်ပြီး စိုက်ပျိုးဖို့ အရင်းနှီးရှာနေရတယ်လို့ သိရပါတယ်။

စပါးရောင်းချချိန်တုန်းကတော့ ၁ တင်းကို ၉ ထောင်နဲ့ရောင်းခဲ့ရပြီး အခုမျိုးစပါးပြန်ဝယ်ယူချိန်မှာတော့ ၁ တင်းကို ၂ သောင်းကျော်နဲ့ ဝယ်နေရကာ၊ မီးရှို့ခံထားရတဲ့ အိမ်တွေပြန်ဆောက်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်တွေလည်း ရှိနေသေးတာကြောင့် အရင်းနှီးစိုက်ထုတ်ဖို့ မလုပ်နိုင်ဖြစ်နေတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

“ကျနော်လည်း လေးဧကပေါင်ထားရတာ။ ရှိတဲ့လယ်လေးကို ပေါင်နှံပြီး နွေလယ်လေးလုပ်ဖို့ ဖြစ်သလို ရုန်းကန်ရတာပေါ့။ မိသားစုကလည်း များတယ်။ လုပ်ကိုင်နိုင်တာလည်း ကျတော်ပဲ ရှိတာဆိုတော့၊ ကြဲပဲ ကြဲနိုင်တော့တယ်။ စပါးက စိုက်သာစိုက်တာ သေချာပေါက်ရိတ်ရမယ် မပြောနိုင်ဘူးလေ။ ကိုယ်စိုက်တဲ့စပါးက ကံသင့်မှစားရမှာကို၊ ကိုယ့်အသက်ကိုယ်တောင် ဘယ်ချိန်သေမလဲဆိုတာ ရင်လေးနေရတာ။” လို့ လယ်ပေါင်ပြီး နွေစပါးစိုက်နေရတဲ့ တောင်သူတဦးက ပြောပါတယ်။

လယ်မြေ အပေါင်လက်ခံတဲ့သူဆီကနေ ၁ ဧကကို ၂၅ သိန်းလောက် ထုတ်ယူနိုင်ပြီး စပါးပေါ်ချိန်ရောက်ရင်တော့ စပါးတင်း ၃၀ ပေးရမယ်ဆိုတဲ့ သဘောတူညီချက်နဲ့ အတိုးမဲ့ချေးငွေတွေ ထုတ်ယူရပြီး၊ စိုက်ပျိုးချိန်မှာလည်း စရိတ်သက်သာအောင် စပါးကိုမစိုက်တော့ဘဲ ကျဲချထားကာ စိုက်တာလောက် ဖြစ်ထွန်းမှု မသေချာပေမယ့် စိုက်ပျိုးစရိတ်က
ကောက်စိုက်သမငှားခ၊ စက်သုံးဆီခ၊ စက်ခုတ်ခတွေနဲ့တင် ၁ ဧကကို ၃ သိန်းလောက် ကုန်ကျနေတဲ့အတွက် ကြံဖန်ပြီးလုပ်ကြရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

တချို့ တောင်သူတွေကတော့ ရှိတဲ့လယ်လေးကို အပြတ်ရောင်းလိုက်ရတဲ့အတွက် လယ်ပိုင်တဲ့ တောင်သူဘဝကနေ အငှားလိုက်ရတဲ့ဘဝ ရောက်သွားကြပြီး စီးပွားရေး ပြန်လည် ဦးမမော့နိုင်တဲ့ တောင်သူတွေလည်း ရှိနေတယ်လို့ သိရပါတယ်။

“ကျတော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာကို ၄ ဦးလောက် ရှိတယ်။ ထွန်စက်လည်း မီးထဲပါ၊ အိမ်လည်းပါ။ သူတို့ရှိတာမှ လယ်က ၁ ဧက၊ ၂ ဧကလောက်ပဲ ရှိတာ။ စားရအောင်လည်း ရှာရတယ်။ အိမ်နေဖို့ရာလည်း လုပ်ရတယ်။ ပိုက်ဆံက အတိုးနဲ့ယူရင်လည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ဆုံးမှာဆိုတော့ ရှိတာလေး ရောင်းချပြီး အိမ်လေးပြင်ဆောက်ပေါ့။ စောစောကတော့ တောင်သူပေမယ့် ခုကျ လက်လုပ်လက်စား ပြန်ဖြစ်သွားတာပေါ့။” လို့ တောင်သူတဦးက ပြောပါတယ်။

တောင်သူတွေဖြစ်တဲ့အတွက် နွေစပါးရာသီ ရောက်လာလို့သာ စပါးပြန်စိုက်ပျိုးကြရပေမယ့် စစ်ကြောင်းထပ်ရောက်လာပြီး မီးရှို့ဖျက်ဆီးမှာ ကြောက်နေရတယ်လို့လည်း ဆိုကြပါတယ်။

ရွာတွေကို စစ်ကြောင်းခဏခဏထိုးကာ မီးရှို့ဖျက်ဆီးခံနေရတာတွေကြောင့် တချို့တောင်သူ မိသားစုတွေကတော့ ရွာမှာ ဆက်နေချင်စိတ်မရှိတော့ဘဲ မိသားစုလိုက် ရွာကထွက်သွားကြတာတွေလည်း ရှိနေတယ်လို့ သိရပါတယ်။

စာတည်း – 007